|
||||
|
||||
|
||||
Mevr. H. Gundel, Eindhoven
Kinderen moeten nooit gedwongen worden, wel gemotiveerd om - hoe klein ook - iets te doen. Al is het maar een knuffeltje bij opa/oma leggen of een tekening maken.... Ik denk dat het essentieel is om kinderen zo vroeg mogelijk te betrekken bij alles rond het leven... en daar hoort de dood ook bij.
Mevr M.F. van Houtum, Tilburg
Ook ik ben jong geweest, en toen Opa Borne (zoals we hem noemden) overleed mocht ik als kind hem niet zien. Ook mochten mijn neef en ik NIET op de begrafenis aanwezig zijn. Bij het overlijden van zijn vrouw hetzelfde! Maar toen Opa Oldenzaal - die bij ons thuis inwoonde - overleed heb ik als kind alles mogen meemaken. Heb ik ook enorm gewaardeerd toen der tijd. Zo jong als ik was had ik toch het idee dat ik definitief Opa Oldenzaal zou moeten missen en dat ik nooit meer met hem naar ons circus Boltini zou kunnen gaan. En mijn Opa en ik gingen er dikwijls heen omdat hij als oud NS medewerker de familie Akkerman persoonlijk kende.
Dhr M.A. Bolink, Hengelo Ov
Helemaal mee eens. Heel belangrijk voor (het begin van) de rouwverwerking. Kinderen die niet bij een uitvaart betrokken worden voelen toch wel dat er iets aan de hand is. Ze voelen zich dan buitengesloten en snappen niet wat er gebeurd. Zeker kleine kinderen begrijpen er niets van als er iemand (bv een opa of oma) zomaar uit hun leven verdwijnt.
Mevr I. Larsen,. Helmond
Dood hoort bij het leven. Kinderen erbij betrekken leert hen dat dood bij het leven hoort. Dood is niet vreemd. Zo leren ze omgaan met verliezen en kunnen ze de dood een plekje geven in hun leven.
Mevr L.J.M.P. Verspeek, Uden
Als kinderen erbij willen zijn moeten ze er zoveel mogelijk bij betrokken worden.
Dhr M. Wolters, Emmen
Vroeger was de dood heel gewoon en stond die als het ware in de woonkamer of op de oude kamer van `oma-opa`. Nu is het weggestopt in een centrum (heel keurig daarbij) maar toch afstandelijk want het is een grote mensen zaak en de kinderen hobbelen mee terwijl hun (de kinderen) afscheid en ideeƫn eigenlijk worden vergeten of weggestopt
Mevr K. Rieff, Zutphen
Door de kinderen te betrekken bij de uitvaart(crematie) van opa, zijn ze niet bang om er over te beginnen en is hun angst voor cremeren (verbranden) verminderd.
Mevr Y. de Voer, Raalte
Mijn moeder werd begraven, zij heeft altijd voor mijn dochter gezorgd. Mijn dochter heeft tekeningen gemaakt, en een brief geschreven, zodat oma nooit 'alleen' zou zijn. Ze heeft oma altijd aan mogen raken, en is nauw betrokken geweest bij het geheel, en dat is voor kinderen zeer belangrijk.
Dhr J.M. Van der Stelt, Krimpen aan de Lek
Wij hebben juist onze schoonvader/vader begraven en een paar van de achterkleinkinderen waren aanwezig, ze speelden rond de kist en zaten bij het graf en sloegen alles goed gade. Ook kreeg opa nog wat tekeningen mee in de kist. Bij het kijken van de foto,s was het geweldig om te zien hoe natuurlijk zij zich in het geheel bewogen. Dus mijn mening ALTIJD DOEN!!
Dhr R.P.J. Meijer, Nieuw-Vennep
Ik vind dat kinderen bij een uitvaart betrokken moeten zijn. Als je ze altijd afschermt dan blijft de dood altijd iets anstigs.
Dhr C.W. Grinwis, Ouddorp ZH
Bij het overlijden van mijn vader was voor een kleinkind een crematie een aangrijpende gebeurtenis. Ik vind dat zo'n ervaring wel een bijdrage is voor de ontwikkeling van dit kind.
Dhr W. Nes, Meppel
Kinderen betrekken bij de dood lijkt mij prima, voor kinderen is dit alles een stuk minder beladen dan voor volwassenen. Een goede uitleg is zeker belangrijk, vertellen dat opa of oma slaapt is niet verstandig, ze zouden angstig kunnen worden om te gaan slapen en niet meer wakker te worden. Maar betrek ze er wel bij, het zijn overigens erg goede "bliksemafleiders"
Mevr I. van Eck, Boxmeer
Ik spreek uit een 30jarige ervaring dat als je de kinderen erbij betrekt dat het een enorme band geeft tussen diegene die je helpt en jezelf. Het geeft ook voor jezelf heel veel voldoening in je werkzaamheden en schept een sterke band die vele jaren in stand blijft.
Dhr B.C.N. de Groot, Gorinchem
Zelf vind ik het heel goed als je kinderen bij een uitvaart betrekt, mits de kinderen het zelf willen natuurlijk. Mijn oudste, was toen 5 jaar, wilde perse opa een tekening brengen toen hij gestorven is. Ik ben heel blij dat ik dat gedaan heb, hij heeft kunnen zien en voelen dat opa niet meer leefde, en hij heeft zelf afscheid kunnen nemen op zijn manier. Op deze manier heeft hij dat bewust kunnen doen. Het geeft kinderen meer rust.
Mevr. L. Heijnen, Geleen
Kinderen moeten zoveel mogelijk worden betrokken worden bij een uitvaart, mits ze goed uitgelegd krijgen wat ze te zien krijgen. Dan kunnen ze prima beoordelen of ze betrokken willen worden of niet. Daarnaast moet bij kinderen ook de rouw verwerkt worden en dat kan door ze te betrekken bij de uitvaart op hun eigen manier (bv. het meegeven van een knuffel in de kist).
Dhr J. Folkeringa, Barneveld
Een redelijke reactie van A. de Vries. Naar ik aanneem dat hij oudere kinderen bedoelt die misschien de leeftijd van 20, 30, 40, 50 jaar en ouder zijn, waar ruzies in de familie uitsluitingen tot gevolg kunnen hebben. Dus de stelling had beter kunnen worden gesteld als: Kleine kinderen moeten zoveel mogelijk bij een uitvaart worden betrokken was misschien beter geweest.
Mevr A. Sytsema, Heerenveen
Nabestaanden vragen mij wel eens tijdens de regeling of de kinderen mee kunnen naar de uitvaart. Ik vind dat de ouders dat het beste kunnen beoordelen. Het lijkt mij wel goed voor de kinderen. als je ze maar goed uitleg geeft.
Dhr C. Benschop, Weesp
Ben zelf betrokken geweest bij uitvaart waar vader onverwachts was overleden, twee kinderen van 11 en 8jaar. Heb ze meegenomen naar de bloemist om bloemen uit te zoeken en daarna ook een plekje op het kerkhof, waar hun vader begraven zou worden. merk nu nog na een aantal jaren dat de kinderen me er nog steeds positief over aanspreken.
Dhr P.A. van Leeuwen, Noordwijk
Een goed verhaal van de heer Nijland. Een definitief afscheid van een dierbare jong of oud is altijd waardevol, want dat geeft heel veel voldoening. Maar er kunnen ook situaties voorkomen waar het beter is kinderen de toegang te weigeren.
Dhr A. de Vries, Rijswijk
Terug naar overzicht