Daphne Riksen (50) begon in 2001 met het maken van herdenkingsboeken. Ze werd al snel actief in het Netwerk Uitvaartvernieuwers. In 2005 stopte ze met beide. “Ik werkte tot 2001 in de ICT en ik wilde iets anders. In die tijd deed niemand nog iets met herdenkingsboeken. Mijn eerste idee was om ze via uitvaartondernemers te slijten. Vijf jaar lang heb ik me met hart en ziel ingezet, zowel voor de boeken als voor het Netwerk Uitvaartvernieuwers, waar ik me bij had aangesloten. Het was een mooie, intensieve tijd. Maar het bleek al snel dat uitvaartondernemers geen goed kanaal zijn voor mijn boeken. Herdenkingsboeken komen tot stand na een intensief proces; het is maatwerk en daardoor prijzig. Bovendien zijn nabestaanden er pas op zijn vroegst een jaar na overlijden aan toe, is mijn ervaring. Dan is de uitvaartondernemer allang weer uit beeld. Verder hebben uitvaartondernemers al zo veel aan te bieden. In dezelfde tijd dat ik bezig was met de gedenkboeken heb ik een florerende praktijk als wetenschapsjournalist opgezet. Ik deed het maken van de boekjes er dus altijd naast. Na vijf jaar heb ik besloten dat er geen markt was voor mijn herdenkingsboeken. Daarom ben ik toen ook gestopt met mijn activiteiten voor het Netwerk Uitvaartvernieuwers.”